West Ham UnitedWest Ham United FC wywodzi się z klubu Thames Ironworks, założonego w 1895 roku we wschodnim Londynie przez Arnolda Hillsa, dyrektora zarządzającego stoczni Thames Ironworks and Shipbuilding Company, który chciał w ten sposób zadbać o kondycję fizyczną swoich pracowników. Klub w oryginalnej formie przetrwał jednak tylko pięć sezonów – w czerwcu 1900 roku Thames Ironworks zostało formalnie rozwiązane, a 5 lipca tego samego roku w jego miejsce powstał nowy podmiot, West Ham United Football Club, przejmujący większość dotychczasowych zawodników. Mimo tej formalnej cezury przemysłowe dziedzictwo na trwałe wpisało się w tożsamość klubu, czego symbolem są charakterystyczne skrzyżowane młoty w herbie, nawiązujące do robotników stoczniowych, którzy dali początek drużynie. Charakterystyczne kasztanowo-niebieskie barwy klubowe, wzorowane na Aston Villi, przyjęto dopiero w 1904 roku – wcześniej zespół występował w barwach ciemnoniebiesko-błękitnych, podarowanych przez samego Hillsa.
Przez dziesięciolecia The Hammers wyrobili sobie markę groźnego zespołu pucharowego, trzykrotnie sięgając po Puchar Anglii (1964, 1975 i 1980) oraz odnosząc pamiętne sukcesy na arenie międzynarodowej, w tym triumfując w Pucharze Zdobywców Pucharów w 1965 roku – co uczyniło ich pierwszym angielskim klubem, który zdobył duże trofeum europejskie. Na kolejny wielki sukces kibice czekali aż 43 lata, aż do 7 czerwca 2023 roku, gdy West Ham pokonał w Pradze Fiorentinę 2:1 w finale Ligi Konferencji Europy UEFA, a zwycięską bramkę w 90. minucie strzelił Jarrod Bowen.
Poza krajowymi i europejskimi trofeami klub zdobył legendarną reputację dzięki swojemu podejściu do rozwoju młodych zawodników. System szkolenia znany jako The Academy of Football zasłynął z wychowywania wybitnych piłkarzy. Akademia odegrała szczególnie ważną rolę w historycznym triumfie reprezentacji Anglii na mistrzostwach świata w 1966 roku, a Bobby Moore, Geoff Hurst i Martin Peters odegrali kluczowe role w sukcesie kadry – Moore był kapitanem reprezentacji, Hurst zdobył jedynego w historii finałów mundialu hat-tricka, a Peters również wpisał się na listę strzelców w wygranym 4:2 meczu z RFN, co do dziś pozostaje największym pojedynczym wkładem jednego klubu w triumf angielskiej reprezentacji na mistrzostwach świata.
Przez 112 lat, od 1904 do 2016 roku, domem klubu był historyczny Boleyn Ground w Upton Park, gdzie ostatni mecz – zwycięstwo 3:2 nad Manchesterem United – rozegrano 10 maja 2016 roku. Latem tego samego roku West Ham przeniósł się na London Stadium w Stratford, wybudowany pierwotnie na potrzeby igrzysk olimpijskich w 2012 roku. Łącząc robotnicze korzenie z silną tradycją szkolenia własnych zawodników i widowiskowym futbolem, West Ham United pozostaje jednym z najbardziej charakterystycznych symboli bogatej sportowej historii wschodniego Londynu.
