Siarka TarnobrzegSiarka Tarnobrzeg to jeden z niewielu polskich klubów piłkarskich, którego nazwa pochodzi bezpośrednio od surowca mineralnego – żółtej siarki, na wydobyciu której zbudowano całe miasto i wokół której przez dekady krążyło życie sportowe Tarnobrzega. Korzenie klubu sięgają jednak znacznie dalej niż jego obecna nazwa – już w 1919 roku w mieście działał Klub Sportowy Dzikovia, funkcjonujący w powojennych latach także pod nazwami Sparta i Ogniwo. Przełomem okazało się odkrycie w okolicach Tarnobrzega bogatych złóż siarki i utworzenie w 1954 roku państwowego przedsiębiorstwa Kopalnie i Zakłady Przetwórcze Siarki „Siarkopol”, które trzy lata później, w 1957 roku, objęło patronat nad dawnym klubem, nadając mu nową nazwę, barwy i strukturę organizacyjną – tak powstała dzisiejsza Siarka, a jej pierwszym trenerem został Stanisław Szymański, który wywalczył z drużyną awans z klasy B do klasy A.
Rozwój wydobycia siarki szedł w parze z rozwojem sportowym klubu, który od początku mógł poszczycić się odnoszącymi krajowe sukcesy sekcjami tenisa stołowego, siatkówki i koszykówki, choć piłkarze pięli się w hierarchii rozgrywkowej stopniowo. W 1972 roku szkoleniowcem zielono-czarno-żółtych został zaledwie 32-letni wówczas Orest Lenczyk, z którym klub z Tarnobrzega wywalczył awans do II ligi – Lenczyk zapisał w Siarce jeden z pierwszych rozdziałów kariery, która zaprowadziła go później na ławkę trenerską reprezentacji Polski. W 1979 roku juniorzy klubu dotarli do finału Mistrzostw Polski, zajmując drugie miejsce, choć tego samego roku pierwsza drużyna spadła z II do III ligi. Historyczny, pierwszy w dziejach klubu awans do ekstraklasy przyniósł dopiero sezon 1991/92, wywalczony pod wodzą trenera Janusza Gałka.
Na najwyższym szczeblu rozgrywkowym Siarka spędziła łącznie trzy sezony – 1992/93, 1993/94 oraz 1995/96 – rozgrywając 102 mecze i notując najlepszy wynik w postaci jedenastego miejsca w sezonie debiutanckim. W tym czasie w barwach klubu grali reprezentanci Polski młodzieżowych kadr narodowych, a wychowanek Siarki, Andrzej Kobylański, w 1992 roku zdobył srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie. Po ostatnim spadku z ekstraklasy w 1996 roku klub, którego kondycję finansową mocno osłabiły problemy macierzystej kopalni siarki, osunął się do niższych lig, gdzie pozostaje do dziś, balansując od lat między drugim a trzecim poziomem rozgrywkowym. Siarka rozgrywa swoje mecze domowe na Stadionie Miejskim imienia Edwarda Mikusińskiego w Tarnobrzegu, a jej najważniejszym rywalem w regionalnych derbach pozostaje Stal Stalowa Wola.