Hertha BSC to jeden z najstarszych i najbardziej rozpoznawalnych klubów piłkarskich Berlina, założony 25 lipca 1892 roku pod nazwą BFC Hertha 92 przez dwie pary braci – Fritza i Maxa Lindego oraz Otto i Williego Lorenzów. Nazwę klubu zaproponował Fritz Linde, nawiązując do parowca z charakterystycznym niebiesko-białym kominem, na pokładzie którego odbył kiedyś rejs ze swoim ojcem. Sama nazwa „Hertha” to nawiązanie do Nerthus, germańskiej bogini płodności, a barwy komina statku – niebieski i biały – na trwałe stały się kolorami klubowymi.
Przełomowym momentem w historii klubu była fuzja z Berliner Sport-Club w 1923 roku, w wyniku której powstała Hertha Berliner Sport-Club w obecnym kształcie. To właśnie ta połączona drużyna wywalczyła najwspanialsze osiągnięcia w klubowej historii, grając w sześciu kolejnych finałach mistrzostw Niemiec w latach 1926–1931, a w dwóch ostatnich z nich odnosząc triumf. W 1930 roku Hertha pokonała w finale Holstein Kiel 5:4, a rok później obroniła tytuł, wygrywając z 1860 Monachium 3:2 – stając się tym samym dopiero drugim, po 1. FC Nürnberg, klubem w historii niemieckiej piłki, któremu udało się obronić mistrzostwo kraju.
Od 1963 roku, gdy klub dołączył do nowo utworzonej Bundesligi, domowym stadionem Herthy jest monumentalny Olimpiastadion – obiekt nierozerwalnie związany z historią sportu w Berlinie, wzniesiony jeszcze przed II wojną światową. Mimo prestiżowej lokalizacji w sercu niemieckiej stolicy, klub przez dekady zmagał się z niestabilnością sportową, notując kilka spadków z Bundesligi, w tym ostatni w sezonie 2022/2023.
Znana pod przydomkiem Die Alte Dame (Stara Dama), Hertha pozostaje jednym z klubów założycielskich Niemieckiego Związku Piłki Nożnej (DFB), powstałego w 1900 roku w Lipsku, a jej historia – naznaczona zarówno wielkimi triumfami międzywojennymi, jak i licznymi wzlotami i upadkami – wciąż stanowi ważny element tożsamości sportowej Berlina.